dönüp arkanı gitmeli onlu bu şehirden …

  • 14 Nisan 2012
  • 991 kez görüntülendi.
dönüp arkanı gitmeli onlu bu şehirden …

akşamın soğuk nefesi değdi enseme yine

parmak uçlarımdan başladı yokluğunun karıncalanması

karanlığa susamış gibi yalnızlık

sarmaş dolaş yad etti eski günleri geceyle…

yanaklarım çöl ateşinde kalmışcasına,kana kana emdi yaşları bir anda

lügattaki harfler cümle bozan sessizlik oyununda.

doğacak günün heyecanlı bekleyişiyle terkedildik yüreğim

yağmurlar yağmalı…

tenimize dokunmalı,her damla günahı akıtmalı ”vicdanımızdan”

susturmalı şeytanın vesveselerini

kuruyana dek yaşlar ağlamalı…

son izmaritin üzerinden basıp geçilmeli

sonra bir üfleyişte söndürmeli mumları

tüm mutlulukları bağışlayıp

Dönüp Arkanı Gitmeli Bu Şehirden !

korkmamalı artık beden dokunuşların terkedişinden

yaşanılan tüm yasakları kabul görmüş varsayıp

yoksulluğa ilk adımı atmalı…

çırılçıplak kalmış hayalleri unutmalı artık

vadesi dolmuş aşka son duayı edip

Dönüp Arkanı Gitmeli Bu Şehirden !

dört bir yanı yamalı anlık mutlulukları sökmeli bir uçtan bir uca

bitmeyen umutlara çekip veda konuşmasını

Dönüp Arkanı Gitmeli Onlu Bu Şehirden ! …

Kaynak : http://www.askolog.com/donup-arkani-gitmeli-onlu-bu-sehirden.html
Aşkolog Yazarı: Rapunzel

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ